Το δικό μου καλοκαίρι!!

Εκεί που ενώνεται το πραγματικό με το φανταστικό, εκεί που ενώνεται το ρεαλιστικό με το υπερβατικό…Εκεί που ενώνεται το μπλε της θάλασσας με το γαλάζιο του ουρανού…Σε εκείνη τη νοητή γραμμή, τον ορίζοντα…Εκεί ξεκινάει το δικό μου καλοκαίρι!

Εκεί που βυθίζεται η ματιά μου και βγαίνει καθαρή, ζωντανή, διαυγής! Και μόνο όταν πέφτει πάνω στις χρυσές ανταύγειες, που απλόχερα χαρίζει ο ήλιος σε αυτό το μοναδικό βαθύ μπλε της θάλασσας, μόνο τότε η ματιά αυτή γίνεται μισοφέγγαρο. Τα μάτια μισοκλείνουν και μικρές ρυτίδες χαράς σχηματίζονται γύρω τους.

Τότε καταλαβαίνω ότι αρχίζει για μένα το καλοκαίρι! Κι αφού καταπιώ με τα μάτια μου τη θάλασσα, κι αφού μυρίσω την αλμύρα της, θα τη γευτώ κολυμπώντας ώρες ατελείωτες! Τι άλλο είναι για μένα καλοκαίρι;

Καλοκαίρι είναι…

Ξέπλεκα μαλλιά να τα παίρνει το αεράκι κι αλμύρα στο κορμί! Σαγιονάρες, καπέλο, παρεό (αγορασμένα με μεράκι και χαρά και καθόλου βιαστικά, εφόσον είμαι μαζί τους για 3 μήνες περίπου)!

Καυτή άμμος που με κάνει και χοροπηδάω σαν εφτάχρονο. Βόλεϊ στο φιλέ της παραλίας και πρησμένα δάχτυλα από το παιχνίδι. Ψάθινη ομπρέλα και ξαπλώστρα απ’όπου ατενίζω τις 50 αποχρώσεις του μπλε και ξεχνάω τι ώρα είναι. Απαραίτητα “αξεσουάρ” το φραπεδάκι μου και το αγαπημένο μου βιβλίο!

Καλοκαίρι είναι…ατελείωτο παιχνίδι με τα παιδιά! Ρακέτες στην παραλία, αγώνας ελεύθερο ή πρόσθιο μέχρι τη σημαδούρα, “θάρρος ή αλήθεια” και γέλιο μέχρι δακρύων με τις ατάκες τους και τα πειράγματα τους!

Καλοκαίρι είναι…να ακούω το αγαπημένο μου τραγούδι…ξέρεις ποιό; Το τραγούδι των τζιτζικιών! Δεν υπάρχει ωραιότερη μουσική για εμένα!

Παγωτό βανίλια στο χωνάκι και το στοίχημα να φαγωθεί πριν αρχίσει  να λιώνει και να λερώνει το χέρι που με λαχτάρα το κρατάει.

Κατακόκκινη φέτα καρπούζι, ζουμερό ροδάκινο και δροσερό πεπόνι! Γεμιστές ντομάτες και πιπεριές που αχνίζουν και καίνε την λαίμαργη γλώσσα μου. Χταποδάκι και ουζάκι δίπλα στη θάλασσα.

Χρώματα παντού! Το πράσινο των δέντρων, το ροζ των λουλουδιών, το κίτρινο φόρεμά μου, τα μπλε γυαλιά μου, το πορτοκαλί κραγιόν μου…Αρώματα δροσερά, καλοκαιρινά, παντού!

Βράδυ κοιτώντας τα αστέρια και ταξιδεύοντας ανάμεσά τους. Περιμένοντας με υπομονή να πέσει ένα αστέρι, να γίνει η ευχή και να χαθώ στη φωτεινή τροχιά.

Ταξίδι με το πλοίο και αναμονή στην ουρά για καφέ στις 7 το πρωί! Βόλτες στα καλντερίμια του αγαπημένου νησιού και ξανά και ξανά και ξανά, βόλτα στο άσπρο και το γαλάζιο, ανάμεσα στην πέτρα και το κεραμίδι!

Πίσω στην πόλη!

Πίσω στην πόλη…Καλοκαιρινό σινεμαδάκι με θέα τη φωταγωγημένη Ακρόπολη (cine Paris, Πλάκα), ή με μυρωδιά θάλασσας (cine Φλοίσβος) ή κάτω από τη δροσιά των δέντρων (cine Φιλοθέη).

Βόλτες στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αεροπαγίτου, στην Πλάκα, στου Ψυρρή, στα στενά της γειτονιάς μου, μυρίζοντας γιασεμιά και νυχτολούλουδο και κρατώντας ένα αγαπημένο χέρι. Ακούγοντας υποσχέσεις, βλέποντας ξανά ροζ συννεφάκια(!) και κάνοντας όνειρα σαν 20χρονο!

Παραλιακή και ”moorings”, “island”, “balux” με mojito ή  daiquiri στο χέρι. “Βρώμικο” στην πλατεία Μαβίλη. Καφέ κάτω από τον πλάτανο στην πλατεία Νέας Σμύρνης.

Δέος και θαυμασμός στις κερκίδες του Ηρωδείου, παρακολουθώντας κάποια μοναδική παράσταση. Βραδιές στο μπαλκόνι, μαθαίνοντας τα μυστικά της γειτονιάς!

Καλοκαίρι είναι έμπνευση! Είναι συναγερμός σε όλες τις αισθήσεις! Είναι να ταξιδεύεις και να χάνεσαι όπου η σκέψη σου θελήσει, για όση ώρα θέλει, χωρίς τύψεις, χωρίς “γιατί”, χωρίς εξηγήσεις! Γιατί έτσι…Είναι η αίσθηση της ελευθερίας που σε γαργαλάει να κάνεις πράγματα για τα οποία το χειμώνα αναρωτιέσαι “εγώ τα έκανα αυτά;”

Καλοκαίρι είναι η ομορφιά και το φως παντού! Είναι η χαρά και το χαμόγελο, έτσι…χωρίς λόγο…Είναι το άδειασμα του μυαλού από σκέψεις, από έγνοιες, από ενοχές…

Ψάξε την ομορφιά στα μικρά. Μήπως τελικά τα μικρά είναι τα μεγάλα που ψάχνουμε;

Αυτό είναι το δικό μου ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!! Μήπως είναι και το δικό σου;;

 

Γράφει η Νανά Συγκούνα Life Coach/Δικηγόρος

0 Shares
Share: