“Πες μου να έρθω κι όλα τα αφήνω…αλλά πες μου το”

Ένα υπέροχο, διαφορετικό βιβλίο, που με κέρδισε αμέσως! “Πες μου να έρθω κι όλα τα αφήνω…αλλά πες μου το”! Διαβάζεται απνευστί (είναι και μικρό), δημιουργεί μεγάλο ενδιαφέρον, έχει υπέροχη γλώσσα, υπέροχα νοήματα. Ταξίδι αυτογνωσίας θα το έλεγα!

Ο ήρωας-νάνος, βρίσκει χαμένα παιδιά. Ψάχνοντας ένα χαμένο παιδί οδηγείται στο Κάπρι της Ιταλίας. Παράλληλα με το χαμένο παιδί αναζητά τι πήγε λάθος στη σχέση του. Κυρίως όμως ψάχνει τον χαμένο του εαυτό!

“Πρέπει να χάσεις πρώτα τον εαυτό σου για να τον βρεις. Και είναι καλύτερα να τον χάσεις μικρός, για να μην τον χάσεις μεγάλος”!

Προσπαθώντας μέσα από το παρελθόν να βρει το παρόν, αρχίζει ένα υπέροχο ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης και αυτογνωσίας και βρίσκει τελικά τον εαυτό του και το νόημα της ζωής!

“Αν σταματήσεις να φοβάσαι το πέσιμο, περπατάς καλύτερα και μπορείς ακόμη και να τολμήσεις να τρέξεις”!

Η γραφή του Άλμπερτ Εσπινόσα σε μαγνητίζει και σε μαγεύει. Χωρίς περιττές λέξεις, ο λόγος του καίριος, δομημένος, στοχευμένος, μεστός, άμεσος. Μηνύματα σε κάθε σελίδα, βαθιά νοήματα.

“Το να χάνεις μπορεί να είναι απολαυστικό, αφού σε κάνει να καταλαβαίνεις καλύτερα την αξία του κέρδους. Επιπλέον με τον καιρό τα χαμένα καταλήγουν να είναι κερδισμένα”!

Πες μου να έρθω…

Πόσο σημαντικό είναι να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας, να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας; Πόσο μας έχει επηρεάσει η παιδική μας ηλικία; Πόσο οι άνθρωποι που έχουν περάσει από τη ζωή μας σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές; Πόσο επηρεάζει τις αποφάσεις μας το παιδί που κρύβουμε μέσα μας; Πόσο σημαντικό είναι να απελευθερωθούμε από τους φόβους μας; Σε τι βοηθάει να γνωρίσουμε τον εαυτό μας καλύτερα; Τι δίνει αξία στη ζωή μας; Τι μας δίνει ζωντάνια;

“Να είσαι ζωντανός είναι…να δίνεις ζωή. Να δίνεις ζωή σε όσους βρίσκονται γύρω σου….”

 

 

Related Post

Share: