Κορίτσι, γυναίκα, δύναμη!

…”Και έρχεται ο πρίγκιπας και σώζει το κορίτσι! Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”! Πόσες φορές το έχεις ακούσει αυτό μικρή; Πόσες φορές χαμογέλασες ευτυχισμένη και κοιμήθηκες ξένοιαστα μικρό κορίτσι; Και ύστερα γύρισες πλευρό, άνοιξες τα μάτια και ήσουν γυναίκα πια!

Γυναίκα με υποχρεώσεις, πολλές υποχρεώσεις…Να είσαι καλή μάνα, καλή κόρη, σωστή σύζυγος, σαγηνευτική ερωμένη, ευφάνταστη μαγείρισσα, καλή νοικοκυρά, διαθέσιμη φίλη, παρούσα σε όλες τις εκδηλώσεις! Ενεργή πολίτης και φυσικά αποδοτική και ανταγωνιστική ως εργαζόμενη αντιμετωπίζοντας ακόμη στερεότυπα, ακόμη το φαινόμενο της γυάλινης οροφής! Πολλοί οι ρόλοι και η γυναίκα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε αυτούς τους ρόλους αλλά και να μη χάσει τον εαυτό της! https://nanalifeonlife.gr/i-ginaika-mesa-apo-tous-pollous-rolous-tis/ “Να είσαι ο εαυτός σου, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι. Το να αγαπήσεις τον εαυτό σου είναι η αρχή ενός έρωτα που θα κρατήσει μια ολόκληρη ζωή!” Oscar Wilde

Μα πόσες υποχρεώσεις ακόμη;

Να θυμάσαι τα πάντα, να τακτοποιείς κάθε εκκρεμότητα που προκύπτει, από την τέντα που χάλασε, το φυτό στη γλάστρα που μαράθηκε, την αγορά οδοντόκρεμας που τελείωσε (διαφορετικά θα μασάμε τσίχλες για τα δόντια) μέχρι τα ραντεβού ρουτίνας όλης της οικογένειας στους γιατρούς, τα δώρα για τα πάρτυ των παιδιών! Να μην ξεφύγεις από τα όρια, τα όρια που βάζει η κοινωνία αλλά και η οικογένεια σου! Να είσαι χαμογελαστή, να ενθαρρύνεις και να μοιράζεις αισιοδοξία σε όλη την οικογένεια! Μην παραπονεθείς, μην κλάψεις, μη δείξεις αδυναμία! Να είσαι δυνατή, πάντα εκεί!

Να μην προκαλείς, έχεις πολλούς τρόπους να προκαλέσεις…το ντύσιμο σου, το βάψιμο σου, το βλέμμα σου, το μυαλό σου… Να παλεύεις με τον χρόνο γιατί δε σου συγχωρείται να διεκδικείς ενώ είσαι “μεγάλη”! Δε σου συγχωρείται να έχεις ρυτίδες ή άσπρη ρίζα στα μαλλιά! Δεν επιτρέπεται να χορεύεις ή να γελάς δυνατά, παρά την ηλικία σου! Κρίνεσαι συνεχώς αλλά μη διαμαρτύρεσαι γιατί θα σε πουν “γκρινιάρα”! Αναλύεις πιο πολύ από όσο περιμένουν, έχεις ισχυρή άποψη, δεν ανέχεσαι την αδικία, νοιάζεσαι υπερβολικά….γκρινιάζεις! Μην είσαι εγωίστρια,λένε, βάζοντας τις δικές σου ανάγκες πριν τις ανάγκες των άλλων!

Να παλεύεις με τις ορμόνες σου, έφηβη, λεχώνα, σε εμμηνόπαυση…Και να μην σου επιτρέπεται να θυμώσεις, να κλάψεις, να νευριάσεις…γιατί δεν υπάρχει λόγος…Ε ναι, οι ορμόνες δεν είναι λόγος…Πρέπει να είσαι ευτυχισμένη, ακούραστη…ας περιμένουν οι ορμόνες!

Και ο πρίγκιπας;

Και ο πρίγκιπας που είναι; Ήρθε να σε σώσει; Σε πήγε στο παλάτι; Ίσως να ήρθε και να μην πρόλαβες να τον δεις, ίσως να μην ήρθε, ίσως να μην υπάρχει πρίγκιπας! Αλήθεια τι είναι πρίγκιπας για εσένα; Ποιό είναι το δικό σου παλάτι; Το έχεις σκεφτεί; Μήπως τελικά το έχεις βρει; Μήπως ο πρίγκιπας έχει έρθει αλλά δεν του δίνεις χώρο να υπάρξει; Μήπως όλα είναι παραμύθια; Μήπως τελικά εσύ είσαι ο πρίγκιπας του παραμυθιού που θα σε σώσεις;

Ξύπνα το μικρό κορίτσι!

Πού είναι αυτό το μικρό κορίτσι που άκουγε παραμύθια και χαμογελούσε; Αν κοιτάξεις στον καθρέφτη, πολύ προσεκτικά, θα το δεις! Θα σου κλείσει το μάτι και θα σε πάρει από το χέρι…Άφησε την να σε παρασύρει…Να γελάσεις με την καρδιά σου, να εμπιστευτείς ξανά, να βγάλεις από το μυαλό σου τις σκέψεις και τις έγνοιες, να φωνάξεις δυνατά πόσο χαρούμενη είσαι! Άφησε να σε φροντίσουν ξανά, να σου πούνε “βάλε τη ζακέτα, θα κρυώσεις”…Να είσαι έτοιμη να διεκδικήσεις τα πάντα, να μη φοβάσαι τίποτα, να μη σε αγχώνει κάτι…

Ναι είσαι πια γυναίκα αλλά το μικρό κορίτσι είναι πάντα στην καρδιά σου…άφησε το κάποιες φορές να βγει! Κάνε αυτό το δώρο στον εαυτό σου! Μην το εγκλωβίζεις στα “πρέπει”, στις ανάγκες των άλλων, στον χρόνο που κυλάει αμείλικτος. Δώσε χώρο στο μικρό κορίτσι να έρθει να σου κάνει παρέα και να γαληνέψει η ψυχή σου. Είναι πάντα εκεί, σε περιμένει! Παίξε, χόρεψε, τραγούδησε, γέλα τόσο δυνατά που να αναρωτηθούν οι άλλοι! Κάνε του τα χατήρια! Άστο να φάει σοκολάτα, παγωτό και να λερωθεί χωρίς να φοβάσαι μην το δούνε! Αγκάλιασε το, μην το μαλώνεις, συγχώρεσε το! Ονειρέψου ξανά μαζί του ! Πες του “μπράβο, τα καταφέρνεις περίφημα”! Υπενθύμισε του: “Έχεις δύναμη μέσα σου! Μη διστάσεις σε τίποτα!” Μα πάνω από όλα, αυτό το μικρό κορίτσι αγάπησε το δυνατά και υποσχέσου: “Ναι, θα περάσουμε κι άλλη μέρα μαζί! Σε ευχαριστώ που μου θύμησες πόσο καλά μπορώ να είμαι!”

Φίλες μου, χρόνια μας πολλά!!! Να είμαστε δυνατές, να προσφέρουμε (γιατί όλοι μας έχουν ανάγκη), να είμαστε ενωμένες και ευτυχισμένες!

Γράφει η Νανά Συγκούνα Life Coach/Σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης/Δικηγόρος

212 Shares
Share: