Φαντάζεσαι έναν κόσμο χωρίς….παγωτό;;;

Έρωτας…ανάγκη, ουτοπία, αλήθεια; Τι χρώμα θα είχε για εσένα αν ήταν χρώμα; Κόκκινο της φωτιάς, κίτρινο, γκρίζο; Τι υφή θα είχε αν ήταν ύφασμα; Βελούδινη και απαλή ή τραχιά και σκληρή; Τι συναισθήματα σου ξυπνάει; Χαρά, πόνο, περιφρόνηση, έξαρση; Τώρα κατάλαβες τι είναι για σένα ο έρωτας; 

14 Φεβρουαρίου! Αφορμή για να γιορτάσεις ή… για να χλευάσεις; Πάντως ο Άγιος Βαλεντίνος είναι εδώ και με “τσιγκλάει” να σκεφτώ, να νιώσω, να αναρωτηθώ:

Φαντάσου έναν κόσμο χωρίς κόκκινο, χωρίς υπερβολή, χωρίς “χαζά” χαμόγελα ως τα αυτιά, χωρίς δακρυσμένα μάτια από την προσμονή και τα “γιατί”. Έναν κόσμο χωρίς καρδιοχτύπι και αγωνία “με θέλει; πού είναι;γιατί το έκανε;” Χωρίς τσακωμούς και δάκρυα για υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν, για λόγια που δεν ειπώθηκαν, για σφιχταγκαλιάσματα στα ξαφνικά…Είσαι δυνατός αλλά…μόνος…Η καρδιά άσπιλη αλλά…άδεια…

Φαντάσου έναν κόσμο με ξεκάθαρες πορείες, σε δρόμους μονόχρωμους, προκαθορισμένους, προβλέψιμους, που δεν περιμένεις η κολοκύθα στην οποία είσαι επιβάτης να γίνει άμαξα. Ο δρόμος ήρεμος αλλά…μονότονος…

Φαντάσου το καλύτερο φαγητό χωρίς αλάτι…Φαντάσου ένα γήπεδο χωρίς παλμό, χωρίς συνθήματα…Δύο χείλη δίχως λέξεις…Δύο μάτια δίχως σπίθα…Έναν αγώνα χωρίς έπαθλο…Έναν τερματισμό χωρίς “μπράβο” και χειροκρότημα…

Φαντάσου κι άλλο!

Φαντάσου μια σκηνή στο θέατρο χωρίς φώτα…Μια μέρα δίχως ήλιο…μια νύχτα χωρίς φεγγάρι…Ένα τραγούδι δίχως νότες…Μια παιδική χαρά χωρίς γέλια και φωνές…Ένα τιραμισού χωρίς ζάχαρη…

Φαντάσου μια βροχερή μέρα χωρίς ουράνιο τόξο…Ένα δάσος χωρίς καρδερίνες να κελαηδούν…Το καλοκαίρι χωρίς παγωτό….

Φαντάσου λοιπόν έναν κόσμο χωρίς έρωτα! Χωρίς καρδούλες, χωρίς χρώμα, χωρίς αλάτι, χωρίς ζάχαρη, χωρίς σπίθα, χωρίς ουράνιο τόξο, χωρίς…παγωτό! Ε μα ζεις χωρίς παγωτό; Πώς θα ζήσεις χωρίς έρωτα;

Ανάγκη, φως, αλήθεια, δώσιμο, γέλιο και δάκρυ, ελπίδα και εξύψωση, πάθος και υπέρβαση…Στιγμές αληθινές, ζωντανές!

Ερωτεύσου λοιπόν και ζήσε τις στιγμές! Είναι δικές σου, μοναδικές! Γιόρτασε και μη διστάσεις να δείξεις την αλήθεια σου, να ζητήσεις το παραμύθι σου, να γεμίσεις τον κόσμο αλάτι και ζάχαρη, φως και υπερβολή!

Αν πάλι έχεις φτιάξει μια πραγματικότητα που δε χωράει ο έρωτας, που νιώθεις ότι θα σε “ξεβολέψει” αν μπει και δεν είσαι ακόμη έτοιμος  δεν πειράζει! Αρκεί που είσαι εσύ, που είσαι αληθινός! Ζήσε όσο πιο όμορφα μπορείς και…κάποια στιγμή, όταν θα είσαι έτοιμος, μην αρνηθείς……Δεν ξέρεις….ίσως να μην έχεις βρει ακόμη ποιά γεύση παγωτό σου αρέσει!!!

 

Γράφει η Νανά Συγκούνα, Life Coach/Δικηγόρος

 

 

47 Shares
Share: